Bir Bisiklet Hikayesi!!
Yaşım yine çocuk!!
Bütün mesele amcamın Libya'dan kızı için getirdiği frenli bisiklet ile başladı.Gurbetten gelenler yüklü parayla gelirken bizim peder kendini amme hizmetine adamış,bize anamın fedakârlıkları siper olmuş yaşayıp gidiyorduk.Çokta şikayetçi değildik aslına bakarsanız.Bu yaptığı fedakârlıklar kocakarıya cennet için yeter diye düşünüyorum.Az değil,babama göre boş zaman aktivitesi olarak on çocuk doğur ve onları büyüt,evlendir daha ne olsun yaratan bunları kayıta geçiyordur şüphesiz.!Neyse ufaktan konuya dönelim.Gelen bisiklet paylaşmayı sevmeyen kuzenin olunca iş yine annenin yakasına yapışmakla hâllolur mantığı ile ağlama seanslarım başlar.El de yok avuçta yok bisiklet nasıl alınır bu uşağa diye düşünürken dedeye konu açılır.Eve erzak almak için bırakılan üç beş kuruşu da dedeye vererek artık bisiklet sahibi olmama az kalmışken "bilyalı"lara yaptığım ihanetten dolayı bütün bilyalılardan özür diliyorum,tabi "tahtalı"lardan da!!Neydi o aç yatıp tekerler için evden çaldığımız tereyağlar.!!Özrümüzü de dilediğimize göre bisiklet gelsin artık.O heyecanı anlatmak için kullanılacak kelimenin lügatta yer almaması tamamen selfie ye öz çekimi bulan Tdk'nin suçu hiç mesuliyet kabul etmem.Nihâyet o üç tekerlekli makina götüme ulaştı ve sonunu bilmediğim yolculuklara frensiz çıkmaya başladım.Hayat bu hangi zevki ne kadar süreceğine kendisi karar veriyor,sen sadece seyrediyorsun.Daha ikinci gün olsa gerek kuzenin yarış ısrarlarına erkeklige de bok sürdürmemek adına evet demiş bulundum.Sonunu düşünen hiç bir bok yiyemezmiş diye başladık yarışa,bayır aşağı verdik startı lâkin unuttuğum birşey vardı lanet olası fren bende yoktu ve uçmak için çok güzel bir kaya vardı.Tabi ki de uçtum aksi ne münasebet.Kayadan uçunca kafa göz kırılmayı hiç dert etmemekle beraber bütün düşüncem ebesininkine kayan frensiz bisiklet ve anamdı.Çünkü kısa süren bu serüven de yine benden dolayı azarı işitecek olan cennetlik kocakarı olacaktı.Hayatımın her anında olduğu gibi...Bu vesile ile ona verdiğim bütün sıkıntılardan dolayı hayatımın anlamı anamdan binlerce kez ve bin bir renkte dua ile özür diliyorum!!!Dedim ya hayat bu neyi ne kadar yaşayacağına kendisi karar veriyor.İnsana düşen sadece sevincini birilerinin üzüntüsünün üzerine kurmamasıdır.Hadi İyi Bayramlar!!
Bütün mesele amcamın Libya'dan kızı için getirdiği frenli bisiklet ile başladı.Gurbetten gelenler yüklü parayla gelirken bizim peder kendini amme hizmetine adamış,bize anamın fedakârlıkları siper olmuş yaşayıp gidiyorduk.Çokta şikayetçi değildik aslına bakarsanız.Bu yaptığı fedakârlıklar kocakarıya cennet için yeter diye düşünüyorum.Az değil,babama göre boş zaman aktivitesi olarak on çocuk doğur ve onları büyüt,evlendir daha ne olsun yaratan bunları kayıta geçiyordur şüphesiz.!Neyse ufaktan konuya dönelim.Gelen bisiklet paylaşmayı sevmeyen kuzenin olunca iş yine annenin yakasına yapışmakla hâllolur mantığı ile ağlama seanslarım başlar.El de yok avuçta yok bisiklet nasıl alınır bu uşağa diye düşünürken dedeye konu açılır.Eve erzak almak için bırakılan üç beş kuruşu da dedeye vererek artık bisiklet sahibi olmama az kalmışken "bilyalı"lara yaptığım ihanetten dolayı bütün bilyalılardan özür diliyorum,tabi "tahtalı"lardan da!!Neydi o aç yatıp tekerler için evden çaldığımız tereyağlar.!!Özrümüzü de dilediğimize göre bisiklet gelsin artık.O heyecanı anlatmak için kullanılacak kelimenin lügatta yer almaması tamamen selfie ye öz çekimi bulan Tdk'nin suçu hiç mesuliyet kabul etmem.Nihâyet o üç tekerlekli makina götüme ulaştı ve sonunu bilmediğim yolculuklara frensiz çıkmaya başladım.Hayat bu hangi zevki ne kadar süreceğine kendisi karar veriyor,sen sadece seyrediyorsun.Daha ikinci gün olsa gerek kuzenin yarış ısrarlarına erkeklige de bok sürdürmemek adına evet demiş bulundum.Sonunu düşünen hiç bir bok yiyemezmiş diye başladık yarışa,bayır aşağı verdik startı lâkin unuttuğum birşey vardı lanet olası fren bende yoktu ve uçmak için çok güzel bir kaya vardı.Tabi ki de uçtum aksi ne münasebet.Kayadan uçunca kafa göz kırılmayı hiç dert etmemekle beraber bütün düşüncem ebesininkine kayan frensiz bisiklet ve anamdı.Çünkü kısa süren bu serüven de yine benden dolayı azarı işitecek olan cennetlik kocakarı olacaktı.Hayatımın her anında olduğu gibi...Bu vesile ile ona verdiğim bütün sıkıntılardan dolayı hayatımın anlamı anamdan binlerce kez ve bin bir renkte dua ile özür diliyorum!!!Dedim ya hayat bu neyi ne kadar yaşayacağına kendisi karar veriyor.İnsana düşen sadece sevincini birilerinin üzüntüsünün üzerine kurmamasıdır.Hadi İyi Bayramlar!!
Yorumlar
Yorum Gönder